Dysplazja u dzieci: przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie na przyszłość

Dysplazja u dzieci jest naruszeniem tworzenia tkanki łącznej, która jest składnikiem mięśni, chrząstki, kości, więzadeł. Naruszenie można zaobserwować w dowolnym narządzie lub układzie. U noworodków najczęściej diagnozowana jest dysplazja bioder, która jest obarczona podwichnięciem i zwichnięciem głowy kości udowej.

Gdzie szukać źródeł choroby i klasyfikacji choroby

Prawie wszystkie dzieci w wieku poniżej 5 lat mają objawy patologiczne - delikatna, łatwo rozciągająca się skóra, słabe więzadła itp. Możliwe jest zdiagnozowanie zaburzenia u tak małych pacjentów tylko pośrednio lub poprzez objawy zewnętrzne.

Powody rozwoju patologii:

  • Dziedziczność
  • Zagrożone poronienie;
  • Zakażenia, zaburzenia endokrynologiczne podczas ciąży;
  • Niepoprawna prezentacja płodu;
  • Ciężka gestoza;
  • Szybka dostawa;
  • Późna ciąża;
  • Niedobór witaminy, złe odżywianie podczas ciąży.

Dysplazja stawu biodrowego dzieli się na kilka rodzajów:

  • Acetabular. Występuje w patologii panewki;
  • Dysplazja Mayera jest zlokalizowana u dzieci w bliższej części uda. Kąt szyjno-trzonowy zmienia się w górę lub w dół;
  • Rotacyjny - położenie kości w płaszczyźnie poziomej jest zakłócone.

Patologia ma trzy stopnie dotkliwości: przed zwichnięciem, podwichnięciem i zwichnięciem.

Dysplazja tkanki łącznej u dzieci (DST)

Należy od razu powiedzieć, że taka diagnoza wcale nie jest chorobą. To raczej cecha ciała. Jest wiele dzieci z tym zjawiskiem i nie wszystkie z nich są obserwowane przez pediatrów, ortopedów i innych specjalistów.

Wiele oznak DST zostało już zidentyfikowanych. Są one podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne. Te pierwsze są łatwe do wykrycia podczas badania zewnętrznego, drugie podczas diagnozy (analizy, badania).

Z zewnętrznych znaków wspólne są:

  • Hipermobilność stawów;
  • Zwiększona elastyczność skóry;
  • Deformacja kręgosłupa (skolioza, kifoza);
  • Płaskie stopy;
  • Wyraźna sieć żylna;
  • Płaska deformacja koślawości stóp;
  • Patologia widzenia;
  • Deformacja klatki piersiowej (w kształcie lejka, stępka, z niewielkim wcięciem);
  • Asymetria ostrza;
  • Osłonięte ramiona
  • Nosebleeds;
  • Tendencja do siniaków;
  • Osłabienie mięśni brzucha;
  • Asymetria lub skrzywienie przegrody nosowej;
  • Niedociśnienie mięśni;
  • „Pusta” stopa;
  • Przepukliny;
  • Nadliczbowe zęby lub ich niewłaściwy wzrost.

Chore dzieci w wieku 5-7 lat z reguły skarżą się na złe samopoczucie, osłabienie, nie tolerują aktywności fizycznej, mają słaby apetyt, mogą wystąpić bóle kończyn, serca, głowy, żołądka.

Naruszenie narządów wewnętrznych staje się zauważalne w późniejszym wieku. DST charakteryzuje się pominięciem narządów (żołądka, nerek); szmery serca, wypadanie zastawki mitralnej; choroba refluksowa, dyskinezy żółciowe, zaparcia; żylaki itp.

Zespół krwotoczny objawia się w postaci siniaków nawet przy najdelikatniejszych urazach, a także krwawień z nosa. Odchylenia w funkcjonowaniu układu nerwowego wyraża się przez omdlenia, dystonię autonomiczną, zespół nadpobudliwości itp. Układ mięśniowo-szkieletowy reaguje na osteochondroza, przepukliny, osteoporozę, bóle stawów.

Dysplazja oskrzelowo-płucna u dzieci

Oddzielnie należy wspomnieć o tej formie choroby, ponieważ została sprowokowana przez aparat wentylacji mechanicznej.

Ten typ patologii może wystąpić u dzieci w wieku do jednego roku, które są podłączone do respiratora przez długi czas (ponad tydzień). Warto zauważyć, że najczęściej występuje u wcześniaków. Aby zapobiec tej sytuacji, lekarz łączy wentylację mechaniczną tylko ze względów zdrowotnych i przez możliwie najkrótszy czas.

Głównym objawem patologii jest ostra niewydolność oddechowa, która pojawia się podczas próby usunięcia respiratora. Czasami występuje niewydolność serca. Występuje również sinienie skóry (sinica), nierówne, szybkie lub trudne oddychanie, epizody zatrzymania (bezdech), oznaki wzdęć.

Przyczyny patologii: toksyczne działanie tlenu; barotrauma płuc; infekcja niewydolność oddechowa; obrzęk płuc; hipowitaminoza A lub E; niedojrzałość płuc u wcześniaków; nadciśnienie płucne; dziedziczna predyspozycja.

Leczenie polega na stopniowym odsadzaniu od respiratora. Aby przywrócić dotknięty narząd, konieczne jest prawidłowe odżywianie. Ponieważ zapalenie w płucach może gromadzić płyn, picie jest nieco ograniczone i przepisywane są również leki moczopędne.

Dysplazja nerek

Choroba wyraża się zmniejszeniem jednej lub dwóch nerek jednocześnie. Taka wrodzona anomalia zmniejsza funkcjonalność układu moczowego. W przypadku zmiany obustronnej leczenie jest nieskuteczne.

W przypadku aplastycznej dysplazji nerek śmierć następuje po kilku dniach, jeśli nowa nerka nie zostanie przeszczepiona dziecku. Z hipoplastyczną przewlekłą niewydolnością nerek.

Typowe objawy: ból w podbrzuszu; skurcze bóle głowy wzrost ciśnienia krwi. Dziecko jest opóźnione w rozwoju w porównaniu do rówieśników.

Dysplazję nerek można wywołać przyjmując leki w czasie ciąży, paląc papierosy, pijąc alkohol i narkotyki. Można go również odziedziczyć.

U dziecka z dysplazją nerek z czasem mogą wystąpić patologie innych narządów i układów. Jeśli nie pomożesz zdrowej nerce, przestanie ona normalnie funkcjonować i nastąpi niewydolność nerek.

Dziecko z zespołem moczowym otrzymuje specjalną dietę, aby choroba nie przerodziła się w niewydolność nerek. Ponadto dziecko musi być ograniczone w aktywnych ruchach, zwłaszcza w skokach.

Objawy choroby, gdy zalecenia ekspertów znikają o 5 lat. Jednak dzieci powinny być zarejestrowane, przychodzą na regularne badania i pomiary ciśnienia krwi. Jeśli dziecko ma poważne problemy z oddawaniem moczu, lekarz przepisze przeszczep narządu lub dializę - oczyszczenie krwi.

Jak pomóc dziecku z dysplazją?

W zależności od odchyleń lekarz wybiera metodę leczenia. Konieczne jest skonsultowanie się nie tylko z pediatrą, ale także specjalistą z profilu, że u dziecka występują problemy, na przykład z patologiami przewodu pokarmowego, należy skonsultować się z gastroenterologiem i ortopedą z układem mięśniowo-szkieletowym.

Jednak zarówno dysplazja Mayera, jak i inne rodzaje tej choroby mają coś wspólnego w trakcie leczenia. Pierwszy to codzienna rutyna. Nocny odpoczynek powinien trwać nie krócej niż 8-9 godzin, powinien też być obecny sen w ciągu dnia.

Jeśli nie ma przeciwwskazań do uprawiania sportu, wskazane jest, aby dziecko je zabrało, ale w żadnym wypadku nie jest profesjonalne. W przeciwnym razie nadmierna aktywność fizyczna doprowadzi do wczesnego pojawienia się zwyrodnieniowo-dystroficznych zmian w chrząstce i więzadłach. Ten stan prowadzi do przewlekłego aseptycznego zapalenia.

Lepiej jest preferować pływanie medyczne, jazdę na rowerze, narciarstwo, badminton, gimnastykę Wushu.

Ważnym elementem rehabilitacji jest masaż terapeutyczny. Przetwarzanie podlega kręgosłupa, strefie kołnierza szyjnego, kończyn. Kurs zwykle trwa 15-20 sesji.

Stopniowe ustawianie koślawości stóp wymaga stałego noszenia podparcia łuku. Aby dziecko nie miało problemów z nogami, wybór butów jest bardzo odpowiedzialny. Powinien ściśle przylegać do stopy, mocować stopę i kostkę, mieć minimum szwów wewnątrz i być wykonany z naturalnych materiałów.

Rodzice powinni codziennie ćwiczyć z dzieckiem gimnastykę, masaż stóp, kąpiele stóp z dodatkiem różnych ziół i soli morskiej (15 minut).

Zwraca się również uwagę na dietę. Odżywianie powinno być zrównoważone w tłuszczach, białkach i węglowodanach. Zaleca się jeść więcej mięsa, ryb, orzechów i fasoli. Potrzebne są sfermentowane produkty mleczne. Ponadto żywność powinna być nasycona witaminami i minerałami niezbędnymi dla rosnącego organizmu.

Follow us

Don't be shy, get in touch. We love meeting interesting people and making new friends.